خوشبختانه در شرایط و زمانه ای زندگی می کنیم که شناخت جبهه حق و باطل کار دشواری نیست . در زمان حصرت علی (ع)و امام حسین (ع) آن چنان فضای حق و باطل غبار آلود شده بود که شناخت جیهه حق و باطل به درایتی ویژه نیاز داشت ولی امروز در جامعه ما فضای حق و باطل به وضوح نمایان است و شناخت لابی صهیو نیسم وطنی و انصار امریکا کار سختی نیست .

مدعیان دروغین گفتگو و اصلا حات و سازندگی در زمان دولت آقای خاتمی کو چکترین عکس العمل نیرو های ارزشی را با انواع شانتاژ و روز نامه های زنجیره ای در بوق و کرنا می کردند ولی در تمام دوران 8سال ریاست جمهوری آقای خاتمی هیچ گاه نیرو های ارزشی که در قالب انصار حزب الله در معرض تهاجم تبلیغاتی نیرو های دوم خردادی قرار می گرفتند .کوچکترین تعرضی به ساحت ریاست جمهوری روا نداشتند .و آقای خاتمی صرفا در اواخر دوره ریاست جمهوری اش و آن هم توسط لابی خودش در دانشگاه و جهت تصفیه حساب عناصر تند روی مشارکت مورد هتک حرمت دانشجویان وابسته به این طیف قرار گرفت که البته در آن جلسه هم نیرو های بسیجی و ارزشی تنها حامیان خاتمی در آن میدان بودند که آنان نیز تعصب اصل نظام را می کشیدند .

ولی این روز ها شاهد ادبیات گستا خانه ای از سوی مدعیان درو غین گفتگو در خصوص ریاست جمهوری هستیم و کار بدانجا رسیده که حتی عناصر سازندگی که در رده حزبی عناصر بی حال و فرصت طلبی قلمداد می شوند و به قولی صرفا اهل مبهمانی های بی خطر و پست های مدیریتی چرب و نرم ! و شیر پاستوریزه هستند نیز از این ادبیات استفاده می کنند !

که البته در جای خود با مزه است !

و حرکت طراحی شده دیروز در دانشگاه تهران به غایت بی شرمانه و گستا خانه و هم سوی حرکت های صهیو نیستی  ما ههای اخیر بود و این هم نوایی به قدری روشن است که شاید و قت آن رسیده باشد که نیرو های ارزشی که این روز ها  خار در چشم و استخوان در گلو شاهد این بی حرمتی های عناصر خود فرو خته داخلی هم سو با لابی صهیو نیسم و امریکا هستند قدری از لاک سکوت و انزوا خارج شوند تا مشخص شود که پیروز این میدان چه کسی است ؟

دولت ارزشی و حزب الله و رئیس جمهوری که از لسان رهبر خود ملقب به حزب الهی گردیده نعمتی بی بدیل است که نیرو های ارزشی نباید میدان را برای جولان مشتی عناصر خود فرو خته که مصداق عینی ستون پنجم دشمن هستند باز بگذارند .

حال که سهم ما از میراث عدالت جز حسرت و آهی نیست پس چرا در برابر حریم شکنی عناصر خود فرو خته سکوت کنیم ؟

حال که قرار است هم در دولت سازندگی و هم اصلا حات و هم در عصر گفتمان عدالت قربانی باند مافیایی و لابی صهیو نیسم  و امپریالیسم باشیم  پس چرا جانهای خسته خود را در راه عقیده قربانی نکنیم ؟

 و این قضیه روشن است که همه نیرو های و لایت مدار با زنجیر حسرت جانهای خسته خود را در قالب خاکی نگهداشته اند !

و لذا جا دارد تا لابی صهیو نیسم وطنی قدری بیندیشد که اگر این جانهای خسته به اشا ره ای آماده هجرت گردند اثری از وجود نا پا کشان باقی نخواهد ماند .

تا او چه خواهد...

والسلام