تکرار مجلس هفتم منجر به مرگ جریان اصول گرا خواهد شد !

آقای  محمدجواد لاریجانی به حامیان دولت توصیه کرده که: ‏نگذارید این جریان به سرنوشت کارگزاران و آقای هاشمی و مشارکت و آقای خاتمی دچار شود‏.‏

پذیرش این گفته به منزله انفعال حامیان دولت در انتخابات مجلس هشتم و در بهترین حالت تشکیل مجلسی نظیر مجلس هفتم است !

البته مجلس هفتم مجموعه ای از نیرو های ارزشی هستند که از این حیث و ملاک تعهد آنها به مبانی نظام و انقلاب جای هیچ تردیدی نیست . اما همانگونه که مکرر عرض شده است این مجلس نتوانست هم پای ریاست جمهوری در تغییر ساختار اجرایی کشور به پیش برود  و عملا به مثابه مکانیزم قفل دستگاه اجرایی عمل نمود و حفظ شرایط موجود در دستگاههای اجرایی را در اولویت کاری خود قرار داد .

با این رویکرد مجلس هفتم عملا شعار های عدالت طلبانه ریاست جمهوری در هاله ای از ابهام فرو رفت و سیر تحولات کند شد و ریاست جمهوری مجبور گردید با وزرایی تحمیلی به پیشبرد امور بپردازد .

در همین قضیه تصویب لایحه بودجه سال 87متاسفانه نمایندگان علیرغم تلاش دولت برای ضابطه مندکردت و نظارت بیشتر بر لایحه بودجه که در قالب افزایش نظارت وزارت خانه ها بر مصرف بودجه در دستگاههای ذیربط و جلو گیری از حیف و میل بودجه در پروژه های عمرانی توسط مدیران میانی ساماندهی شده بود بار دیگر با افزودن ردیف های بودجه عملا مدیریت متمرکز و مسئول را در قسمت بودجه از بین برد .

به راستی چه کسانی از بی انظباطی مالی درشرکتهای دولتی سود می برند ؟

ای کاش مجلس هفتم نحوه تعامل خود را با دولت احمدی نژاد همانند تعامل مجلس پنجم با دولت خاتمی میکرد !

و حال آن که هردو مجلس پنجم و هفتم ماهیتی یکسان داشتند .

مجلس پنجم به تمام وزرای خاتمی رای اعتماد داد و حتی عبدالله نوری و مهاجرانی هم از آن رای اعتماد گرفتند !

اما مجلس هفتم چه کرد ؟

رئیس جمهور بعد از این همه سنگ اندازی مجلسیان نامه ای به رئیس مجلس می نویسد و بر اساس وظیفه قانونی پاره ای از مغایرت های مصوبات را با روال اداری و قانون اساسی که از چشم تیز بین شورای نگهبان دور مانده بود بیان میکند و آقای حدا د عادل  به آن نحو بد عمل می کند و نامه را به رهبری نظام ارجاع می دهد !

و طبیعی است که رهبری بنا بر مصلحت های قانونی امر بر رعایت قانون کنند که البته امر ایشان بر هر چیزی مقدم است و ملت مظلوم و انقلابی ایران قدردان حمایت های بی دریغ رهبری از دولت اسلامی است.

آیا بهتر نبود که آقای حداد عادل نامه رئیس جمهور را به شورای نگهبان قانون اساسی ارجاع می داد و راه را برای تعامل بهتر دولت و مجلس باز می گذاشت ؟

گویا جناب آقای لاریجانی فراموش کرده که ابتکارات سیاسی و نو آوری های رئیس جمهور در عرصه بین المللی باعث انزوای جریان دوم خردادی شده است و حالا چرا ما باید در یک چشم انداز پنجاه ساله جایگاهی برای این آهنگر زاده بسیجی قایل نشویم و دید گاههای مردمی اورا که باعث عزت کشور و جهان اسلام و پایداری در برابر خواست امپریالیسم جهانی است نادیده بگیریم ؟

احمدی نژاد تنها کسی است که توانسته است مدیریت اسلامی و مردمی را نهادینه کند و تشکیل مجلسی همسو با احمدی نژاد هیچ گونه مغایرتی با چشم انداز پنجاه ساله مورد نظر آقای لاریجانی ندارد .